Witajcie, moi mili!

Błogosławieni ci, którzy odnajdą w tych niecnych czeluściach mej chorej wyobraźni jakieś ładne i składne ciągi przyczynowo-skutkowe, przy okazji wiążąc fakty oraz postacie, osadzając je w odpowiednim miejscu i czasie. Z góry uprzedzam, nie będę pisać jako tako po kolei. Przyczyna? Kapryśna wena i zwariowane wizje. Często miewam obrazy kompletnie z rzyci wyjęte, ale opisane tak, że szkoda je stracić. Wtedy magdełowe paluszki chwytają za klawiaturę, wystukując na niej swe fantazje w języku polskim.

Nie zmuszam nikogo do czytania tego śmietnika. Patrzysz na własną odpowiedzialność. Nie odpowiadam za koszmary senne ani depresję.

Dość tych bzdur! Chwyć się, kobieto, za coś konstruktywnego, a nie za obrzydzanie ludziom własnej twórczości. To oni będą cię oceniać, w końcu będą twoimi czytelnikami. Mianowicie, żadna sztuka nie istnieje bez odbiorcy, za co wam z góry wszystkim dziękuję.